بر اساس آمارهای ثبت شده در انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (ASPS) و مطالعات بالینی معتبر، خطر بروز عفونت پس از جراحی کارگذاری پروتز باسن به طور میانگین بین ۲ تا ۷ درصد است. این میزان در مقایسه با سایر جراحیهای پروتز اندامها (مانند سینه با ریسک ۱ تا ۲ درصد) بالاتر است که علت اصلی آن نزدیکی محل برش جراحی به ناحیه مقعد و پرینه و وجود فلور میکروبی فعال در این بخش از بدن است.
منابع علمی:
- American Society of Plastic Surgeons (ASPS)
- Aesthetic Surgery Journal (Oxford Academic)
- PubMed: Infection Rates and Complications in Gluteal Augmentation
راه حل درمان عفونت پروتز باسن از زبان دکتر بخشی در ویدیو زیر:
راه حل عفونت پروتز باسن
عوامل تعیینکننده شدت خطر ابتلا به عفونت پروتز باسن
میزان ریسک برای تمام افراد یکسان نیست و مستقیماً به شرایط بدنی فرد و روش جراحی بستگی دارد. عواملی مانند ابتلای بیمار به دیابت کنترلنشده، مصرف دخانیات و سیگار (به دلیل تضعیف شدید خونرسانی موضعی)، انتخاب تکنیک کاشت نامناسب (قرار دادن پروتز باسن روی عضله به جای داخل بافت عضلانی) و عدم رعایت کامل بهداشت فردی در دوران نقاهت، میتوانند این احتمال را تا بیش از ۱۰ درصد نیز افزایش دهند.
عوامل متعددی میتوانند سد دفاعی بدن را تضعیف کرده و شرایط را برای رشد باکتریها مهیا کنند. آگاهی از این موارد به بیمار کمک میکند تا خطرات را قبل و بعد از عمل کنترل کند:
- مصرف دخانیات و قلیان: نیکوتین جریان خون مویرگی را کاهش داده و خونرسانی به بافت ترمیمشونده را با اختلال جدی مواجه میکند.
- ابتلا به بیماریهای زمینهای: دیابت کنترلنشده، بیماریهای خودایمنی و نقص سیستم ایمنی ریسک تکثیر باکتری را بالا میبرند.
- قرارگیری نامناسب پروتز: قرار دادن پروتز زیر پوست به جای داخل عضله (تکنیک سابفاشیال نامناسب) احتمال تجمع مایع و عفونت را تشدید میکند.
- فشار مستقیم به ناحیه: نشستن زودهنگام یا خوابیدن به پشت در هفتههای اول، به زخم فشار آورده و مانع از بسته شدن کامل
نشانههای بالینی آغاز عفونت
تشخیص سریع ریسک پیشرفت عفونت با مشاهده علائمی نظیر تب بالای ۳۸ درجه، لرز، احساس گرمی و قرمزی شدید در پوست روی پروتز، درد ضرباندار فزاینده و خروج ترشحات چرکی زرد یا شیریرنگ از خط بخیه انجام میگیرد. بروز این علائم نیازمند اقدام فوری درمانی برای جلوگیری از ورود باکتری به سطح پروتز و تشکیل بیوفیلم است.
مهمترین علائم و نشانههای هشداردهنده عفونت پروتز باسن
شناسایی زودهنگام علائم به درمان موثر و جلوگیری از خارج کردن پروتز کمک شایانی میکند. علائم معمولاً در دو دسته زودهنگام (هفتههای اول) و دیرهنگام ظاهر میشوند:content_copy
| نوع علامت | نشانههای بالینی | اقدام لازم |
|---|---|---|
| علائم موضعی | قرمزی فزاینده پوست، گرمی شدید در لمس، تورم غیرقرینه و درد ضرباندار | تماس فوری با جراح معالج |
| ترشحات زخم | خروج مایع زرد، کدر یا بدبو از محل بخیهها، باز شدن لبههای زخم | شستشو با سرم استریل و پانسمان تا ویزیت پزشک |
| علائم سیستمیک | تب بالای ۳۸ درجه، لرز، تعریق شبانه، ضعف مفرط و بیحالی | مراجعه فوری به اورژانس یا مرکز درمانی |
میزان موفقیت درمان عفونت بدون خروج پروتز
در صورت تشخیص زودهنگام و سطحی بودن عفونت، با تجویز آنتیبیوتیکهای هدفمند وریدی یا خوراکی، بیش از ۷۰ درصد موارد با موفقیت کنترل شده و برطرف میشوند. با این حال، اگر باکتری به فضای پیرامون ایمپلنت نفوذ کند و آبسه یا تجمع چرکی ایجاد شود، به دلیل چسبیدن میکروبها به جداره سیلیکونی پروتز، جراح ناچار به تخلیه کامل ایمپلنت برای حفظ سلامت بیمار خواهد بود.
روشهای درمان و کنترل عفونت پروتز باسن
درمان عفونت بستگی به شدت نفوذ باکتری و عمق درگیری بافتها دارد و میتواند از مصرف دارو تا مداخله جراحی متغیر باشد:
۱. درمان دارویی با آنتیبیوتیکها
در مراحل اولیه و در صورت سطحی بودن عفونت، جراح مصرف آنتیبیوتیکهای خوراکی یا وریدی با طیف اثر گسترده را آغاز میکند. تکمیل دوره مصرف دارو بدون وقفه، نقش کلیدی در پاکسازی باکتریها دارد.
۲. تخلیه ترشحات و درناژ
اگر مایع سروما یا هماتوم در اطراف پروتز جمع شده و دچار عفونت خفیف شده باشد، پزشک با استفاده از سرنگ یا ایجاد یک مسیر تخلیه کوچک، مایع آلوده را تخلیه میکند تا فشار روی پروتز کاهش یابد.
۳. جراحی و خارج کردن پروتز (Explante)
در صورتی که باکتریها روی سطح پروتز بیوفیلم (لایه محافظتی مقاوم به آنتیبیوتیک) تشکیل داده باشند، داروها موثر نخواهند بود. در این مرحله، پروتز باید خارج شده، محیط استریل شود و بعد از گذشت ۶ تا ۱۲ ماه مجدداً کاشت انجام گیرد.
سوالات متداول کاربران درباره عفونت بعد از کاشت پروتز باسن
خیر؛ اگر عفونت زودهنگام تشخیص داده شود و تنها در بافتهای نرم اطراف باشد، معمولاً با آنتیبیوتیکهای وریدی و مراقبت تخصصی درمان میشود و نیازی به خارج کردن ایمپلنت نیست.
از نظر علمی، خطر عفونت در پروتز باسن به دلیل استفاده از یک جسم خارجی (سیلیکون) تا حدی بالاتر از تزریق چربی طبیعی خود فرد است، اما تزریق چربی نیز ریسکهای متفاوتی مثل آمبولی چربی یا ایجاد کیست دارد.
حداقل زمان لازم برای بهبودی کامل بافت و رفع کامل بار میکروبی، بین ۶ تا ۹ ماه است و پس از آن با صلاحدید جراح پلاستیک میتوان پروتز جدید کار گذاشت.